بلى در حال صغر دادن اموال به آنها باينست كه مصرف آنها نمايند و اين خطاب باولياء ايتام است مثل جد نسبت به نواده و قيم صغار كه از طرف پدر يا جد يا حاكم شرع معين شده بر ايتام . وَ لا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ خبيث اموال صغار است كه تصرف در آنها به غير مصالح صغار حرام است ، و طيب اموال خود اولياء است كه هر نوع تصرفى در آنها جايز است ، و از براى تبديل اقسامى است : 1 - آنكه مخلوط كنند اموال ايتام را با اموال خود و بمصارف طرفين برسانند 2 - آنكه اموال ايتام كه جيد باشد بر خود بر دارند و اموال خود را كه ردى باشد بايتام اختصاص دهند . 3 - زياد روى كنند در تصرفات و از حد متوسط خارج شوند . وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَهُمْ إِلى أَمْوالِكُمْ و اموال ايتام را اضافه باموال خود نكنيد و مجموع آنها را نخوريد يعنى اموال آنها را اموال خود نپنداريد و جزو اموال خود ندانيد ، و كلمه ( الى ) بمعنى مع است يعنى آنها را با اموال خود نخوريد إِنَّهُ كانَ حُوباً كَبِيراً حوب بمعنى اثم است يعنى معصيت بزرگى است چنانچه در آيه ديگر ميفرمايد الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً در چند آيه بعد . [ سوره النساء ( 4 ) : آيه 3 ] وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تَعْدِلُوا فَواحِدَةً أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ ذلِكَ أَدْنى أَلاَّ تَعُولُوا ( 3 ) و اگر ميترسيد اينكه به عدالت در مورد يتامى رفتار نكنيد پس نكاح كنيد